Mijn hoofdpijn

Ik ben Leny, een vrouw van 63 jaar, die zo rond de 20 jaar last heeft van migraine. De eerste keer wist ik niet wat er met me aan de hand was, ik was zo ziek dat mijn man de dokter belde. De dokter kwam, zag me en vroeg het een en ander en zei gelijk dit is een migraine aanval. Dat werd na maanden weer een aanval, tot nu soms om de 4 weken dan weer om de 2 weken, dan weer 7 weken en het langste zat er 12 weken tussen twee aanvallen. Ik voel me dan al een paar dagen niet zo lekker soms wat huilerig en dan hup hoofdpijn aan de linkerkant en dan weet ik het al weer 3 dagen ziek op bed en alles afzeggen. De 1e dag hoofdpijn en ’s avonds begint het spugen en huilen en angsten, alles moet donker en stil zijn en als er iemand komt om naar me te kijken hoe het gaat en ik hoor de sleutel in het slot ga ik al kotsen. De 2e dag nog kotsen en hoofdpijn alsof het er uitkomt dat pulseren, vreselijk! Ik denk dan wel eens: “laat me nu maar inslapen”, maar als het voorbij is denk ik daar niet meer aan. De 3e dag kan ik een druppel drinken meestal rivella en dan ga ik een beetje opknappen maar dan is de linker kant rustig en dan nog even de rechterkant vreselijke hoofdpijn en als dat over is kan ik weer iets eten en drinken. Soms word ik niet goed en val haast flauw als ik naar het toilet gaat ik kan de trap niet af zo slap .

Ik ben bij een neuroloog geweest die heeft alles onderzocht en daar kreeg ik toen Imigran van. Ik had allerlei andere medicijnen al gebruikt en niks hielp op het laatst gebruikte ik Imigran injecties, maar dat ging niet goed ik gebruikte er teveel van en mijn dokter zei dat het heel slecht was. Nu gebruik ik alleen maar paracetamol zetpillen 1000mg . Ook heb ik bètablokkers en depakine gebruikt om te voorkomen dat die aanvallen komen, maar daar weinig baat bij gehad.

Ik heb een heel circuit van alternatieven gehad, maar niemand kan me helpen, het is een heel gehandicapt leven. Ik durf weinig lang van te voren af te spreken omdat ik altijd de angst heb: “als ik maar geen migraine krijg”. Op vakanties van een week ben ik altijd 3 dagen ziek. Na leuke dingen een aanval, na moeilijke dingen een aanval, ik ben soms echt helemaal radeloos. Ik leef heel regelmatig, ik zorg ervoor dat ik op tijd eet, zorg ervoor dat ik een heleboel dingen niet eet. Heb emoties en spanningen die zijn niet te vermijden dat hoort in je leven, maar ik ben wel veel angstiger geworden. Dat heeft ook te maken met het feit dat ik alleen ben, want mijn man is 4 jaar terug overleden. Het zit altijd in je achterhoofd als ik maar geen migraine krijg en hetbeheerst mijn leven. Nu ben ik pas bij een psycholoog geweest die heeft me geleerd om me angst kwijt te raken om migraine te krijgen. Dat is een poosje goed gegaan maar de angst om het te krijgen is er weer. Je wordt er heel onzeker van, gelukkig heb ik veel steun van lieve mensen maar o wat zal ik gelukkig zijn als het ooit is weg blijft. Mijn huisdokter helpt en zoekt om me te helpen maar hij weet het ook niet meer. Dit was mijn migraine verhaal. O ja ik heb ook gemaild naar de migraine kliniek in Dokkum daar is een wachtlijst van 5 jaar jammer .

Hartelijk groeten Leny Driest