Mijn hoofdpijn

Wie weet ben ik straks sterker dan de migraine

Ik ben Marieke en ben 24 jaar oud. Sinds dat ik 12 jaar ben heb ik wekelijks last van hoofdpijn, meestal 1 à 2 keer in de week. In het begin wist ik niet waar de hoofdpijn vandaan kwam, maar al gauw kwam ik tot de conclusie dat het migraine moest zijn. Althans, dat dacht ik omdat ik er wat informatie over had gelezen. Dit deed ik trouwens pas na een paar jaar hoofdpijn te hebben gehad. Daarna ben ik ook nog naar de dokter geweest. Ik ben daar nooit onderzocht maar naar aanleiding van mijn symptomen is vastgesteld dat het migraine moest zijn. Het zit overigens ook in de familie, mijn oma had het, mijn vader heeft het en mijn tweelingbroer ook (dan wel in mindere mate). Maar hoe is bewezen dat migraine erfelijk is? Ik heb wel gelezen dat vrouwen er gevoeliger voor zijn en dat het met name voorkomt bij vrouwen tussen de 20 en 40 jaar.

Mijn sociale leven lijdt er wel onder en dat vind ik de laatste tijd wel moeilijk. Ik merk ook dat ik me steeds minder goed kan concentreren op mijn werk met hoofdpijn. Tot een jaar terug heb ik voor mijn gevoel gewoon kunnen leven met de hoofdpijn, maar sinds een jaar heb ik er veel moeite mee.
Hiervoor ben ik bij een homeopaat geweest, waar ik een dieet voorgeschreven kreeg. Ik zou dagelijks allerlei pillen in moeten nemen en daarnaast mocht ik bepaalde dingen niet eten, zoals suiker, melkproducten etc. Ik wilde hier niet aan beginnen want ik wil niet alles laten vanwege de hoofdpijn! Daarna ben ik bij een acupuncturist geweest, maar de behandelingen hebben mijn hoofdpijn eigenlijk alleen erger gemaakt. Nu heb ik dus eigenlijk nog meer last van hoofdpijn dan voorheen en dat is enorm frustrerend. Ik ben gewoon nog veel te jong om zo vaak hoofdpijn te hebben! Nu weet ik dus eigenlijk ook even niet wat ik er tegen moet doen: aan de ene kant denk ik, Marieke, je moet er mee leren leven want je komt er nooit meer vanaf (tja, de hoop heb ik natuurlijk dat ik na mijn 40ste hoofdpijnvrij ben) en aan de andere kant wil ik proberen om er vanaf te komen of om het in ieder geval te verminderen. Medicijnen slikken doe ik ook niet graag, want ik heb het idee dat je lichaam daar alleen maar gewend aan raakt en binnen de kortste keren gaat de frequentie van aanvallen omhoog. Vaak neem ik dus niets en zo nu en dan een paracetamol. Vol te houden is dat vaak niet, maar gelukkig heb ik me er nog maar weinig voor ziek hoeven te melden, ik ben blij dat ik sterk genoeg ben om het vol te houden op het werk. 's Avonds ben ik echt kapot en misselijk en lig ik meteen op bed. Weg sociale leven...

Ik hoop dus echt dat er voor mij een manier is om makkelijker om te gaan met migraine en hiervoor ga ik nog meer informatie verzamelen. Wie weet ben ik straks sterker dan de migraine!

Dit was mijn verhaal.

Met vriendelijke groet,

Marieke