Mijn hoofdpijn

“Hoe kan dat nou jij bent altijd vrolijk”?
Door Bernadette

Al jaren ben ik bezig om een reden te vinden voor mijn hoofdpijn.
Tot op heden ben ik er nog niet uit en probeer ik zoveel mogelijk met mijn hoofdpijn te leven.

voor zolang ik me kan herinneren heb ik last van mijn hoofd, volgens mijn moeder heb ik als klein kind ook altijd geklaagd over pijn in het hoofd.
Ik ga er dus eigenlijk van uit dat het iets is wat al erg lange tijd bij mij hoort.
De hoofdpijn is eigenlijk altijd aanwezig maar is op sommige dagen meer merkbaar dan andere en dan zijn er bij mij ook nog de dagen dat mijn hoofdpijn zo uit mijn hoofd knalt dat ik mijn eigen voetstappen niet kan verdragen.
Ik ga dan vaak met een muts op mijn hoofd zitten en probeer dan als dit mogelijk is zoveel mogelijk rust te houden.
 
Ik ben hiervoor bij een neuroloog geweest. Na allerlei onderzoeken was de conclusie dat ik kerngezond was. Erg fijn om te horen, maar ik had nog steeds last van mijn hoofd.
Ik kreeg toen medicatie die misschien zou kunnen helpen. Maar helaas kreeg ik daarvan alleen maar erg veel last van bijwerkingen.
Zo heb ik een aantal weken het idee gehad dat ik zwaar onder de drugs zat. Ik snapte van de hele wereld niets meer en vergat binnen 2 sec wat iemand mij gevraagd had. Heb daarna nog eens een medicatie geprobeerd maar ook deze bleek meer bijwerkingen te hebben dan dat ik mij goed ging voelen. De neuroloog heeft mij toen gezegd dat hij verder dan niet zoveel meer voor mij kon doen.

Vervolgens heb ik Mensendieck en homeopathie geprobeerd, ook heb ik een ontspanningstherapie gedaan bij een paranormaal genezer.
Tijdens mijn bezoeken aan de mensendieck heb ik een suikervrij dieet gevolgd om te kijken of dit enige invloed had op mijn hoofdpijn.
Maar aangezien ik maar een klein en mager vrouwtje ben, viel dit erg zwaar heb het wel vol gehouden maar moest op een gegeven moment echt stoppen omdat ik erg veel gewicht verloor. Probeer nog wel zo min mogelijk suiker te eten en dit voornamelijk dan de suikers uit snoep e.d.

Verder probeer ik zelf dingen uit te zoeken zoals etenswaren ik heb zelf het idee dat ik vaak na het avondeten meer last krijg van de hoofdpijn.
Het gaat hierbij wel om warm eten en dit gebeurd ook als ik s’ middags warm eet.
Ben een aantal weken gestopt met kip eten, maar ook dit heeft volgens mij niet veel geholpen.

De dagen dat mijn hoofdpijnen het zwaarst zijn hebben niet echt een patroon. Wel heb ik door felle zon sneller last. Waar ik wel achter ben gekomen is dat ik tijdens een wintersport vakantie weinig tot geen last heb gehad van hoofdpijn. Zelf heb ik het idee dat dit misschien komt door de ijle berg lucht.

Door mijn hoofdpijn ben ik ook vaak moe en futloos. Ik doe de dingen die ik moet doen zoals mijn werk en mijn huishouden. Maar de dingen die ik zelf graag zou willen gebeuren dan vaak niet omdat ik dan mijn energie op heb.
Vindt het erg jammer…
Ik ben op dit moment 25 jaar maar ik heb af en toe het idee dat ik al erg oud ben.
Leuke dingen doen met vrienden of mijn passie voor interieur architectuur staan echt op een laag pitje. Vaak ben ik al blij dat ik in mijn vrije tijd even kan slapen. Dit omdat de hoofdpijn die dagelijks aanwezig is veel energie vergt.

Het energie verlies heeft ook te maken met de periodes dat ik even geen oplossing meer wil zoeken voor mijn hoofdpijn, omdat het me veel energie kost en ik dan gewoon wil kiezen om te leven met mijn hoofdpijn.  En mijn energie wil gebruiken voor de leuke dingen in het leven.

Ik ben een optimistisch persoon en ondanks mijn hoofdpijn heb ik mezelf geleerd altijd vrolijk te zijn. Dit zorgt er wel veel voor dat er weinig begrip is van anderen als ik ze wel een keer laten merken of vertel dat ik hoofdpijn heb.
Vaak krijg ik dan te horen “hoe kan dat nou jij bent altijd vrolijk”? Maar als ik er dan weer eens niet bij ben krijg ik wel vaak het gevoel dat ik maar een miepert ben.
Zelfs mijn eigen vriend heeft er veel moeite mee gehad om te snappen dat ik mijn hoofd dagelijks voel. Hij geeft ook zelf toe dat hij zelf bijna nooit hoofdpijn heeft en als hij dit dan heeft hij zich echt heel beroerd voelt. En daarom niet kan snappen dat dit voor mij iets dagelijks is terwijl hij dit dan niet aan mij merkt.
Inmiddels snapt hij wat ik voel en is hij een goede steun voor mij. En ook mijn beste vrienden snappen het wat beter als ik een keer niet kan.
Hierdoor kan ik wat vaker mezelf zijn en mijn vrolijke masker afzetten.