Mijn hoofdpijn

Het leven is veel te mooi om bij de pakken neer te gaan zitten
Door Marijke

Mijn hoofdpijn klachten begonnen vorig jaar 2006. Mijn partner werd ziek, en dat gebeurde allemaal heel plotseling. Hij heeft 3 weken in het ziekenhuis gelegen waarvan 1 week op de intensive care afdeling. In diezelfde periode was ook mijn opa opgenomen met hartklachten en ook in diezelfde tijd kreeg hij een operatie met 5 omleidingen.
Ik scheurde van huis naar Nijmegen waar mijn partner in het ziekenhuis lag en van Nijmegen naar Tiel waar mijn opa lag.
Al die tijd had ik mezelf op de automatische piloot staan.
En moest alle informatie die we in het ziekenhuis kregen in me op nemen en onthouden zodat ik iedereen op de hoogte kon houden.

Dat hield ik weken vol tot ik in april  2006 voorhoofdholte ontsteking kreeg en dus 1 week ziek thuis was, waarschijnlijk kwam ik daardoor tot rust en kwamen alle spanningen eruit.
Ik kreeg last van hoofdpijn en die duurt nu al bijna 1 jaar lang.
In die tijd kwam ik thuis te zitten omdat ik niet de puf had om door te gaan, na bezoek aan de arbo-arts ben ik langzaam begonnen met werktijden opbouwen.
Maar door alle stress thuis door mijn partners nierziekte en het constante ziekenhuis bezoek ( hij moest om de 2 weken naar de arts op controle) kwam ik niet tot rust en was ik mezelf niet meer.
Durfde zelfs niet meer met mijn partner bij de arts naar binnen, bang dat ik weer iets zou horen waardoor ik nog meer hoofdpijn zou krijgen.
Zat toen ook onder de pijnstillers en spierverslappers (ibrufen600, diazepam, naproxen 500, paracetamol, aspirine) wat eigenlijk allemaal niet hielp.
Ik betrapte mezelf erop dat ik door alles en door de constante hoofdpijn geen lol meer kon hebben en voelde me erg down.
Toen heb ik hulp gezocht, ik ben 1x per week naar de fysiotherapie gegaan en 1x per week naar een maatschappelijk werker om met hem te praten over mijn problemen.
Dat was wel fijn en daardoor kreeg ik weer wat moet om de draad weer op te pakken, en het gaf me weer wat extra zelfvertrouwen.

Maar ook op mijn werk ging het niet helemaal lekker, doordat ik mezelf niet was en moeite had om over alles te praten met anderen en soms niet wist hoe ik mezelf moest gedragen en met mijn emoties om te gaan.
Door dat alles kwamen er spanningen op het werk tussen mij en enkele collega’s, waardoor we constant vergaderingen moesten voeren om te proberen de conflicten op te lossen.
In die periode was ik heel emotioneel en daar had ik veel moeite mee, vooral omdat mijn vriend zo ziek is en ik niet wil zeuren over mijn hoofdpijn.
In Oktober 2006 was ik eindelijk weer 100% aan het werk, maar de spanningen daar waren niet opgelost en mensen maakte zich om de meest belachelijke dingen druk en zaten me dwars wat tot nog meer hoofdpijn lijdt.
Ik dacht dan ook vaak mensen waar maken jullie je toch druk over er zijn ergere dingen in de wereld dan deze onbenulligheden.
Waarschijnlijk moet je eerst zelf zoiets meemaken voor dat lampje gaat branden.

In Januari 2007 ben ik weer bij de huisarts geweest en zijn er foto’s gemaakt van mijn hoofd, omdat ze dachten dat de voorhoofdholte niet goed was genezen van 2006.
Uit die foto’s kwam ook niets, toen ben ik doorgestuurd naar een Neuroloog, daar heb ik testen moeten ondergaan met van die elektrodes op mijn hoofd.
Daarmee konden ze zien wat je hersenen activiteit was, ook hier kwam niets uit, ik had geen epilepsie of zo en moest maar gewoon geduld hebben en dan moest de hoofdpijn vanzelf over gaan.
Toen sprak ik iemand van de fysiotherapie daar en die wou wel accupunctuur bij me proberen en dat moest geweldig werken.
De eerste keer had ik daarna s’ nachts zo’n hoofdpijn dat mijn hoofd bijna uit elkaar barste, ik heb liggen huilen van de pijn in bed en op punt gestaan om de huisartsenpost te bellen.
De 2e en 3e keer daarna viel de na klachten gelukkig mee, maar heb nog steeds hoofdpijn.
Na bijna een jaar hoofdpijn geeft ik de moet bijna op en weet niet meer wat ik zelf nog kan ondernemen om er vanaf te komen.
Vorig jaar had ik nog bijna dagelijks hoofdpijn en nu is het wekelijks.

Alleen de pijn verandert en ik krijg andere klachten en denk zelf dat het misschien wel een vorm van migraine kan zijn.
Ik heb nu namelijk hoofdpijn in het voorhoofd een bonzende pijn en voor het doorzet ben ik kotsmisselijk en breek het zweet me uit word rillerig en zie zilveren spikkels.
Ook pijnstillers helpen niet en heb het gevoel dat ik de hele dag scheel kijk en een vreselijke druk op mijn ogen, ben geprikkeld en mijn oren suizen en kan muziek of hard praten niet verdragen.
Voel me dan ook heel moe en kan niet met mezelf uit de voeten en moet mezelf er echt toe zetten om mijn werk af te maken en me te concentreren.
Maar de huisarts wil er niet aan en blijft volhouden dat het spanningshoofdpijn is en dat ik maar moet ontspannen en leuke dingen moet doen en rust moet houden.
Maar dat gaat nog al moeilijk als je zo’n hoofdpijn hebt.
Mijn werk lijdt hier in zo verre onder dat ik normaal makkelijk al het werk kan doen dat die dag nodig is, maar als ik zo’n hoofdpijn heb kost het me veel moeite en heb ik als ik thuis kom de pap echt op.
Ik vind het vervelend om dit op mijn werk aan te geven omdat ik al het gezeur wil voorkomen daar.
Maar baal er wel flink van als ik s’ avonds van alles wil doen maar dan toch uitgeput op de bank of bed beland.
Zo ben ik normaal niet; ik barste altijd van de energie en kon bij wijze van 100 dingen tegelijk en kon geen 2 tellen stil zitten. Nu voel ik me een oude zeur en ben pas 28 jaar.
Ik wil gewoon genieten van het leven samen met mijn partner nu het nog redelijk met hem gaat en hij bijna alles nog kan doen, maar soms heeft hij zin om een filmpje te pakken en ik heb wel zin maar voel me zo moe en heb dan weer die knallende hoofdpijn.
Maar ga morgen nog 1x naar de arts om te kijken of ze nu wel verder met me kunnen anders ga ik naar een andere neuroloog die wel is gespecialiseerd in hoofdpijn patiënten, want ik wil mijn oude” ik’’ weer terug en als dat niet 100% kan dan maar een beetje, ik blijf er voor knokken.’
Want het leven is veel te mooi om bij de pakken neer te gaan zitten.

Als u wilt reageren op het verhaal van Marijke, kunt u uw reactie sturen naar info@debaar.net