Mijn hoofdpijn

Het verhaal van een hoofdpijnpatiënt

Mijn verhaal begint 25 jaar geleden, ik was toen 3 jaar oud toen ik een vreselijke klap maakte met mijn hoofd op het beton. Ik gilde het uit en mijn vader heeft mij opgepakt en meteen de huisarts gebeld. Die constateerde zware hersenschudding. Hij moest me elk uur even wakker maken en als dat goed ging dan zou het ongeveer 4 à 6 weken duren en dan was het in orde. Ik werd goed wakker en was helder maar na 6 weken was het nog niet over. Als klein meisje bleef ik klagen dat mijn hoofd pijn deed. Tijdens de val was mijn schedel flink ingedeukt want mijn vader kon zijn vingers er helemaal in leggen. Doordat ik bleef klagen en de deuk in mijn hoofd bleef, gingen mijn ouders terug naar de dokter, daar werden ze afgewimpeld en zo kwam het lange gesleep van arts naar arts.

Ik heb bijna alle medicijnen die voor migraine of hoofdpijn bestemd zijn, geprobeerd maar helaas zonder resultaat. Ik heb van alles geprobeerd: acupunctuur, homeopaten en bij verschillende mensen die wel wat konden en/of wat wisten. Ik heb mijn voeding aangepast zoals geen kaas en chocola en nog veel meer van die dingen. Iedereen die een middeltje wist, had of heeft probeerde ik uit.Ik sta overal voor open en mijn moeder ging altijd trouw mee.

Een jaar geleden had mijn moeder een verhaal gelezen over een man die zware migraine had en bij Oprah Winfrey te gast was geweest.Bij een demonstratie kreeg de man per ongeluk traangas in zijn oog en de man had geen hoofdpijn meer! Hij vond samen met een arts iets uit om het meeste bijtende stof er wat uit te halen zodat je het kon gebruiken voor in je neus tegen migraine. Het scheen heel veel mensen te helpen. Je begrijpt het al, ik heb dat zelfs uit Amerika over laten komen om te proberen nou het hielp niet, maar mijn neus en andere organen van mijn gezicht stonden wijd open en in de fik!! Dus geen succes voor mij. Ik heb ook met mijn partner gevlogen in een Cessna op verschillende hoogte om te kijken of verschillende luchtdrukken iets uit maakten, want er zijn mensen die daar baat bij hebben en dan is er een oplossing, maar ook dat heeft niks uitgemaakt na het vliegtochtje moest ik het bezuren met 4 dagen echt barstende hoofdpijn. Ook heb ik bij een oogarts in het UMC in Utrecht gelopen omdat als je een te hoge oogdruk hebt, je ook vreselijke hoofdpijn kunt hebben, maar helaas ook dit was het niet.

Elke dag sta ik op met hoofdpijn en ga er mee naar bed, ik weet niet hoe het is om een dag geen hoofdpijn te hebben. Ik slaap ontzettend veel en heb ook echt mijn slaap nodig, anders ben ik geen mens. Ik doe een paar dingen op een dag en dan houdt het op: mijn hoofd bonkt uit elkaar en de eeuwige druk op mijn achterhoofd is erg vermoeiend en slopend. Ik heb vele neurologen bezocht na vele onderzoeken wisten zij het niet meer en kwam er altijd als laatste een psychologische onderzoek uit en dan was het op. Als antwoord heb ik de laatste keer gekregen tja het zit tussen je oren hoor er is van alles geprobeerd!! Inderdaad het zit tussen mijn oren MIJN HOOFD JA!!! Mensen kunnen zich niet voorstellen wat voor een gevecht het is om elke dag op te staan elke dag fel licht om je heen elke dag vele geluiden en proberen zo goed mogelijk functioneren, want ik ben inmiddels moeder van 2 kinderen en daarbij werk ik parttime als peuterjuf (ja nou niet het meest rustige beroep maar mijn hart ligt nou eenmaal bij de kinderen) Als ik een middag van maar 2 uurtjes werk doe ik verder de dag niks, anders red ik het niet, de verzorging valt dan naar mijn partner of mijn moeder.

Ik ga nu wederom weer naar een neuroloog om te kijken of er inmiddels weer nieuwe technieken ontwikkeld zijn in acht jaar tijd want toen heb ik mezelf voor 2 weken op laten nemen in het ziekenhuis voor onderzoek en om mij eens weer goed van binnen en buiten te laten onderzoeken maar helaas geen resultaat wederom. Ik ben nu 28 jaar en heb het wel een plaats kunnen geven en heb mijn hele leven erop aan gepast, maar desondanks is er onwijs weinig begrip en is mijn sociale kring erg klein.Ik blijf elke dag opstaan en probeer elke dag toch eens flink te lachen want dat heb je wel nodig met zoveel pijn die ik elke dag bij me draag.

Mijn vrienden en familie begrijpen als ik zomaar opsta en wegga of dat ik op het laatste moment afbel. Mijn partner vindt dat het nu wel genoeg is al dat onbegrip en stelde voor om toch nog maar eens naar een neuroloog te gaan gezien we nu 8 jaar verder zijn en er wellicht er nu wel iemand is die mij kan helpen. Dit is ook de reden dan ik me nu wederom laat onderzoeken, maar als ik heel eerlijk ben hoeft het voor mij niet meer er is niemand die mij kan helpen bij mijn hoofdpijn. Ik weet zelf goed wat ik wel en niet moet doen om het een beetje dragelijk te houden maar helaas ik zal toch brood op de plank moeten brengen en daardoor heb ik 3 tot 4 keer per week zo een vreselijke hoofdpijn dat ik niet goed kan mee komen in mijn dagelijkse dingen dus dan vertoef ik op bed.
Nadat ik het verhaal van Desiree las, besloot ik te schrijven, want misschien herkent iemand zich in mijn verhaal of misschien helemaal niet maar ik wilde met dit verhaal zeggen vergeet niet dat je uniek bent en blijf lekker jezelf ondanks de vele pijn(en) je bent het waard om er te zijn!!!

Groetjes Linda